Choroby i objawy – diagnoza – leczenie – przebieg

Achalazja – diagnoza i leczenie

Achalazja - diagnoza i leczenie

Trzy testy są najczęściej stosowane do diagnozowania i oceny problemu z połykaniem:

  • Połknięcie baru. Pacjent połyka preparat baru (w płynie lub innej postaci), a jego ruch w przełyku jest oceniany za pomocą rentgena.
  • Endoskopia. Giętka, wąska rurka zwana endoskopem jest wprowadzana do przełyku i rzutuje na ekran obrazy wnętrza przełyku.
  • Manometria. Test ten mierzy czas i siłę skurczów przełyku (pompy) oraz relaksacji dolnego zwieracza przełyku (zastawki).

Jak leczona jest achalazja?

Jeśli nie jest leczona, achalazja może być osłabiająca. Osoby cierpiące na tę chorobę doświadczają znacznej utraty wagi, co może prowadzić do niedożywienia. Infekcje płuc i zapalenie płuc spowodowane aspiracją pokarmu mogą spowodować, szczególnie u osób starszych. Chociaż dokładna przyczyna achalazji jest nieznana, naukowcy uważają, że może ona być związana z wirusem.

Istnieje kilka skutecznych metod leczenia achalazji, w tym:

Chirurgia

Tradycyjnym podejściem chirurgicznym do leczenia achalazji od początku XX wieku jest miotomia Hellera. Podczas tej operacji cięte są mięśnie zastawki między przełykiem a żołądkiem. Tradycyjnie, miotomię Hellera wykonuje się poprzez otwarte nacięcie w brzuchu lub poprzez nacięcie w lewej części klatki piersiowej pomiędzy żebrami. Tego typu nacięcia często wymagają hospitalizacji przez okres do tygodnia w celu odpowiedniego powrotu do zdrowia.

Chirurgia minimalnie inwazyjna

Obecnie wybrani pacjenci z achalazją mogą być z powodzeniem leczeni minimalnie inwazyjną techniką chirurgiczną zwaną laparoskopową przełykową lub miotomią Hellera. Za pomocą pięciu małych nacięć można wykonać miootomię Hellera (tzw. laparoskopową miootomię Hellera). Wykazano, że dodanie częściowej fundoplikacji (Dor) minimalizuje refluks i chroni przełyk przed uszkodzeniem refluksu żołądkowo-przełykowego. Operacja ta zazwyczaj wymaga jednego dnia pobytu w szpitalu, a powrót do zdrowia jest zazwyczaj przyspieszony w porównaniu z operacją konwencjonalną.

Aż do dwóch trzecich pacjentów jest leczonych z powodzeniem operacyjnie, chociaż niektórzy z nich mogą być zmuszeni do powtórzenia operacji lub poddania się rozszerzeniu balonu w celu osiągnięcia zadowalających wyników długoterminowych.

Dylatacja balonu

Czasami achalazję można leczyć niechirurgicznie za pomocą dylatacji balonowej (pneumatycznej). Podczas gdy pacjent znajduje się w lekkiej sedacji, gastroenterolog wprowadza przez dolny zwieracz przełyku specjalnie zaprojektowany balonik i nadmuchuje go. Balonik zakłóca mięsień przełyku i poszerza otwór, w którym pokarm może dostać się do żołądka. Niektórzy pacjenci mogą być zmuszeni do wielokrotnego poddawania się zabiegom rozszerzającym w celu uzyskania poprawy objawów, a dla zapewnienia długotrwałych efektów leczenie może być powtarzane co kilka lat.
Zabieg ten daje średnio 75 procentową szansę na złagodzenie objawów przez okres lat. Ryzyko związane z zabiegiem to jednak potencjalna perforacja przełyku.

Leki

Pacjenci, którzy nie są odpowiednimi kandydatami na rozszerzenie balonu lub zabieg chirurgiczny, mogą skorzystać z zastrzyków z Botoxu® (toksyny botulinowej). Botox jest białkiem wytwarzanym przez bakterie powodujące zatrucie jadem kiełbasianym. Po wstrzyknięciu do mięśni w bardzo małych ilościach, Botox może rozluźnić mięśnie spastyczne. To działa poprzez zapobieganie nerwów od wysyłania sygnałów do mięśni, które mówią im, aby skurczyć. Mniejszy odsetek pacjentów (do 35 procent) osiąga dobre wyniki krótkoterminowe za pomocą Botoxu w porównaniu do dylatacji balonem. Ponadto zastrzyki muszą być często powtarzane w celu uzyskania złagodzenia objawów.

Inne leki, takie jak nifedypina i nitrogliceryna, mogą pomóc rozluźnić spastyczne mięśnie przełyku. Pacjenci, którzy przyjmują nifedypinę codziennie, mogą przez kilka lat odczuwać zadowalające efekty.

Twój zespół opieki zdrowotnej omówi z Tobą możliwe zagrożenia i korzyści wynikające z każdej opcji leczenia.

Należy pamiętać, że leczenie achalazji nie naprawia przełyku, a jedynie próbuje poprawić opróżnianie przełyku. Wiąże się to jednak z ryzykiem umożliwienia opróżnienia żołądka z jego zawartości do przełyku (refluks).

Niezależnie od terapii, konieczne jest długotrwałe monitorowanie, aby zapewnić, że przełyk może być zachowany jako przewodnik bierny. Wymaga to odpowiedniego opróżniania przełyku po leczeniu z wyboru i zapobiegania refluksowi żołądkowo-przełykowemu. Przełyk zatkany lub poddany refluksowi będzie się rozszerzał i rozszerzał, a w końcu może wymagać wymiany.

Chociaż achalazja jest stosunkowo rzadka, The Cleveland Clinic leczy około dwóch przypadków w tygodniu. W ciągu ostatnich siedmiu lat, Cleveland Clinic Digestive Disease and Surgery Institute leczył więcej pacjentów z achalazją niż jakikolwiek inny ośrodek w Stanach Zjednoczonych – i prawdopodobnie na świecie. Klinika jest również jednym z niewielu ośrodków na świecie pilnie badających przyczynę i leczenie achalazji.

Aby uzyskać więcej informacji: Przewodnik leczenia zaburzeń połykania i przełyku Achalazja to środek zaradczy.