Hemoroidy znane są również pod nazwą guzków krwawniczych. Stanowią one struktury naczyniowe położone w kanale odbytu, a ich zadaniem jest pomaganie w kontroli oddawania stolca. Gdy są zdrowe, to działają na zasadzie poduszeczki składającej się z tkanki łącznej, a także połączeń tętniczo-żylnych. Ich stan patologiczny określany jest mianem choroby hemoroidalnej (potocznie zwanej hemoroidami) – mówi się o niej w momencie, gdy dochodzi do obrzmienia guzków lub ich stanu zapalnego.

Hemoroidami często niesłusznie określa się prawie każdy stan chorobowy, który występuje w okolicy odbytowo-odbytniczej. Przed ich zdiagnozowaniem należy jednak wykluczyć poważniejsze przyczyny. Pomimo badań nad chorobą hemoroidalną, przyczyny jej występowania nadal pozostają nieznane. Przyjmuje się, że przy jej rozwoju istotną rolę mogą odgrywać czynniki, które prowadzą do wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej (szczególnie zaparcia).

Objawy towarzyszące chorobie hemoroidalnej są różne i zależne od tego, które struktury są nią dotknięte. Hemoroidy dzieli się na wewnętrzne oraz zewnętrzne:

  • hemoroidy wewnętrzne – zazwyczaj występuje niebolesne krwawienie z odbytu;
  • hemoroidy zewnętrzne – towarzyszy im niewiele objawów, zazwyczaj dochodzi do silnego bólu oraz obrzęku w okolicy odbytu w momencie powstania zakrzepu.
hemoroidy

© CLIPAREA/Fotolia

Cztery stopnie nasilenia hemoroidów

Wewnętrzne żylaki odbytu mają cztery stopnie rozwoju:

  • Stopień I – gdy hemoroidy widoczne są jedynie przy badaniu anoskopowym. Guzki, które się pojawiają, mają formę małych niepowodujących problemów żylaków. Niekiedy można zaobserwować ślady niewielkiego krwawienia.
  • Stopień II – gdy hemoroidy wypadają z kanału odbytu przy parciu oraz samoistnie powracają do normalnej pozycji tuż po jego zakończeniu. Guzki są większe i wywołują ból oraz krwawienie.
  • Stopień III – hemoroidy wypadają z kanału odbytu przy parciu i nie powracają samoistnie do normalnej pozycji. Do wypadnięcia guzków dojść może zarówno podczas parcia, jak i podczas wysiłku fizycznego.
  • Stopień IV – hemoroidy, których nie można odprowadzić, i wykazujące skłonność do przekrwień, obrzęków, zakrzepów oraz martwicy. Dodatkowo dojść może do niedotrzymania stolca.

W momencie, gdy choroba wykazuje lekkie albo umiarkowane nasilenie, leczenie polega na:

  • przyjmowaniu zwiększonej ilości błonnika;
  • przyjmowaniu dużej ilości płynów – dla uniknięcia odwodnienia;
  • podawaniu NSLPZ – inaczej niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które uśmierzają ból;
  • zaleca się również dużą ilość odpoczynku.

Jeśli objawy choroby zaczynają być ciężkie albo nie reagują na leczenie zachowawcze, to konieczne mogą być małe zabiegi operacyjne. Zabiegi tego rodzaju wykonywane są jedynie w przypadku osób, u których nie odnotowano poprawy na skutek stosowania powyższych metod.

Choroba hemoroidalna to jedna z bardziej wstydliwych chorób cywilizacyjnych

Jak pokazują badania, nawet co druga osoba w Polsce może w pewnym momencie swojego życia cierpieć na problemy związane z hemoroidami.  Wielu pacjentów woli jednak znosić przykre dolegliwości w milczeniu niż przyznać się do swoich problemów. Pamiętajmy, że specjaliści często muszą mierzyć się ze znacznie cięższymi i bardziej trapiącymi chorobami. Sam problem hemoroidów jest dla nich czymś zwykłym i niezwykle powszechnym. Badanie per rectum to dla lekarza codzienna praca. Praktycznie wszyscy proktolodzy wykonują ją profesjonalnie, a więc: szybko, dyskretnie i ze zrozumieniem dla oporów pacjentów. Lekarze często słyszą zarówno o hemoroidach, jak i żylakach odbytu – naturalne zatem jest, że potrafią sobie z nimi skutecznie radzić. Co więcej, same hemoroidy cechuje powolny rozwój – a więc im wcześniej zaczną być leczone, tym większe są szanse na uniknięcie zabiegu operacyjnego.

choroba hemoroidy

© sek1111/Fotolia

W efekcie choroba hemoroidalna należy do najczęstszych chorób cywilizacyjnych – cierpieć na nią może przynajmniej połowa Polaków, głównie po 50. roku życia, z czego znaczna część nie podejmuje leczenia. Jest to efekt uznawania tejże dolegliwości za wyjątkowo wstydliwą i niechęci do mówienia o niej – czy to w gronie bliskich, czy przy lekarzu.

Leczenie choroby hemoroidalnej może ograniczyć się do krótkiej wizyty u lekarza oraz kilkunastominutowego zabiegu (albo kilku zabiegów) – zazwyczaj pozwalają one pozbyć się raz na zawsze owej nieprzyjemnej dolegliwości. Szacuje się, że jedynie 10% przypadków wymaga leczenia operacyjnego – w większości wystarczają metody nieoperacyjne, które są zarówno mało kłopotliwe, jak i nie wymagają hospitalizacji. Warto więc przełamać się i zwrócić do lekarza o pomoc – poprawi to komfort naszego życia oraz pozwoli czerpać z niego pełną piersią.