Padaczka, czyli epilepsja, to grupa zaburzeń neurologicznych o przewlekłym charakterze. Epilepsja charakteryzuje się występowaniem napadów padaczkowych. Właśnie taki napadami objawiają się przejściowe zaburzenia czynności mózgu, które polegają na nadmiernych, gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych. Ataki występują w różnym nasileniu – od krótkich i prawie niezauważalnych dla chorego po długie i z towarzyszącymi im silnymi wstrząsami. Ponadto często powtarzają one się, przy czym brak jest bezpośredniej ich przyczyny. Natomiast podobne napady pojawiające się z konkretnego powodu mogą nie być związane z epilepsją.

W większości przypadków przyczyna choroby nie jest znana. U wielu osób padaczka rozwija się wskutek na przykład urazu głowy, udaru, guza mózgu, może być także następstwem stosowania narkotyków i nadużywania alkoholu. Napady epileptyczne to wynik nadmiernej, nieprawidłowej aktywności komórek nerwowych kory mózgu. Diagnoza zazwyczaj opiera się na wyeliminowaniu innych chorób, które mogą dawać podobne objawy. Potwierdza się ją natomiast badaniem wykonywanym za pomocą elektroencefalogramu, czyli EEG.

padaczka

© Henrie/Fotolia

Padaczka to nieuleczalna choroba, jednak jej przebieg można kontrolować

Padaczka jest chorobą nieuleczalną, jednak w niemal 70% przypadków jej napady można kontrolować, stosując odpowiednie leki. Jeżeli występuje natomiast brak reakcji na leki, można rozważyć leczenie operacyjne, neurostymulację bądź wprowadzić zmiany w diecie. Padaczka nie zawsze towarzyszy chorym przez całe ich życie. U wielu osób następuje poprawa na tyle znacząca, że można zrezygnować z przyjmowania medykamentów.

Na epilepsję cierpi około 1% światowej populacji, czyli 65 milionów osób, przy czym prawie 80% z nich mieszka w krajach rozwijających się. Liczba zachorowań rośnie wraz z wiekiem. W krajach rozwiniętych nowe przypadki tej choroby odnotowywane są przede wszystkim u niemowląt i u osób starszych, natomiast w krajach rozwijających się u starszych dzieci i młodych ludzi. Około 5–10% wszystkich osób cierpiących na epilepsję doświadcza nieprowokowanego napadu przed ukończeniem 80. roku życia. Prawdopodobieństwo wystąpienia drugiego napadu wynosi 40-50%. W wielu częściach świata osoby z epilepsją nie mogą kierować pojazdami mechanicznymi lub ich zdolność do prowadzenia jest ograniczona. Również po pewnym okresie bezepizodowym zwykle niestety możliwy jest nawrót choroby.

Napady padaczki mogą pojawić się w każdym wieku - choroba ta dotyczy znacznej części ludności

Epilepsja od zawsze była uważana za tajemnicze schorzenie. Z racji tego, że i dziś trudno jest ją prawidłowo zdiagnozować, a leczenie nie zawsze jest skuteczne, budzi ona niepokój zarówno u samych pacjentów, jak i u osób z ich otoczenia. Padaczka jest jedną z najstarszych znanych chorób jej historia sięga czterech tysięcy lat. Samo słowo „epilepsja” liczy sobie 2500 lat. Pochodzi ono od greckiego „epilamvanei”, co oznacza atakować, chwycić, zapaść, posiąść, owładnąć. Wspomina się o niej w babilońskim kodeksie Hammurabiego, w Starym i Nowym Testamencie. Z uwagi na fakt, że związane z nią napady traktowane były niegdyś jako dowód, że daną osobą zawładnęły demony, przez długi czas uważano ją za „świętą chorobę” i dopiero od V wieku p.n.e. słowo padaczka zaczęło nabierać swojego obecnego znaczenia.

padaczka 2

© sudok1/Fotolia

Decydujące znaczenie dla postępu, rozwoju i zrozumienia epilepsji było stwierdzenie greckiego lekarza Hipokratesa, wypowiedziane w 400 roku: „padaczka jest chorobą mózgu, która  musi być leczona dietą i lekami, a nie zaklęciami i czarami”.

Padaczka jest chorobą społeczną – cierpi na nią blisko 1% społeczeństwa. W Polsce liczbę chorych szacuje się na około 400 tys. U 10% populacji ogólnej może w życiu wystąpić jeden napad padaczkowy, ale dopiero pojawienie się drugiego daje podstawę do rozpoznania choroby. O padaczce mówimy wtedy, gdy u danego chorego napady regularnie się powtarzają Poza pewnymi wyjątkowymi sytuacjami nie rozpoznaje się padaczki i nie rozpoczyna się leczenia już po pierwszym napadzie. Ryzyko powtarzania się napadów wynosi 40-50%, co oznacza, że u około połowy osób, które doświadczyły jednego napadu, nie wystąpi ta choroba.

Na padaczkę może zachorować każdy z nas, w każdym okresie życia, jednak w większości przypadków napady pojawiają się u dzieci do pierwszego roku życia. Znaczny wzrost zachorowań obserwuje się również u ludzi starszych, będących po 65. roku życia.

Ze względu na przewlekły charakter choroby, częstotliwość jej występowania, konieczność długotrwałego leczenia oraz konsekwencje społeczne istnieje potrzeba rozpowszechniania wiedzy na temat padaczki w społeczeństwie.

Przeczytaj również:     Botulizm-przebieg Zespół Downa-przyczyny