Jedyna metoda leczenia ropnia polega na nacięciu zmiany w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym i odprowadzeniu jej zawartości na zewnątrz ciała. Po przemyciu skóry środkiem odkażającym chirurg wykonuje nacięcie na szczycie ropnia, a następnie palpacyjnie bada jamę ropnia powstałą wskutek rozpadu tkanek, niekiedy otoczoną tkanką łączną. Następnym krokiem jest opróżnienie zalegającej w jamie ropy, która może znajdować się np. w utworzonych zachyłkach, i przepłukanie jej wodą utlenioną. Przez powstałe nacięcie w skórze chirurg wprowadza wykonane z lateksu dreny, które umożliwią wydzielinie swobodne odpływanie, a następnie zakłada nasączone środkiem odkażającym paski wykonane z gazy. Paski i dreny mocowane są tak, by nie mogły wypaść z jamy po ropniu.

Antybiotykoterapia jest metodą uzupełniającą leczenie chirurgiczne i stosuje się ją wtedy, gdy istnieje zagrożenie wystąpienie uogólnionego zakażenia, np. u pacjentów z obniżoną odpornością. Należy pamiętać, aby poinformować lekarza o ewentualnym uczuleniu na antybiotyki.

Czasami istnieje konieczność pozostania w szpitalu – dzieje się tak najczęściej w przypadku ropni umiejscowionych np. w jamie brzusznej oraz ropni rozległych. Jeśli pacjent zgłasza się z ropniem powłok, zabieg wykonywany jest w trybie ambulatoryjnym i pacjent wychodzi ze szpitala w tym samym dniu, po krótkim czasie obserwacji. Należy pamiętać o stawianiu się na wizyty kontrolne. Jeśli po zabiegu zauważysz nawroty bólu, dreszcze lub gorączkę, niezwłocznie udaj się do lekarza – być może ropień ponownie się formuje.

przebieg ropnia

©ABSCESS/Fotolia

Przebieg leczenia ropnia: niezwykle ważne jest, by regularnie usuwać wydobywającą się z ropnia wydzielinę

W tym celu lekarz wykonuje nacięcia i zakłada sączek, dzięki któremu ropa będzie mogła swobodnie odpływać. Usuwanie ropy musi być uzupełniane przyjmowaniem leków antybakteryjnych, do których należą głównie antybiotyki – pochodne penicyliny.

Zdarza się, że ropnie nawracają – dzieje się tak głównie w przypadku zakażenia bakteriami MRSA, czyli wieloopornym gronkowcem złocistym. W przypadku tych bakterii antybiotyki stosowane w leczeniu infekcji skórnych są najczęściej nieskuteczne, dlatego lekarz musi szukać innych leków, które pozwolą pozbyć się bakterii powodujących ropnie.

Aby zapobiec pojawieniu się ropnia, należy pamiętać o codziennej higienie, szczególnie takich miejsc jak pachy i okolice pośladków. Ważne, aby zadbały o to zwłaszcza te osoby, które mają obniżoną odporność lub cierpią na niedostateczne ukrwienie i unerwienie dystalnych odcinków ciała, takich jak stopy (u pacjentów chorujących na cukrzycę). Osoby te powinny szczególnie uważać, by nie uszkodzić kończyn górnych lub dolnych, ponieważ upośledzenie unerwienia w przebiegu tych chorób może skutkować osłabieniem czucia małego urazu, a upośledzenie ukrwienia może doprowadzić do niedostatecznej ochrony odpornościowej, co sprzyja powstawaniu zakażeń. Jeśli dojdzie do zranienia, zdezynfekuj uszkodzone miejsce na ciele, a jeśli przydarzy ci się poważniejszy uraz, zgłoś się do lekarza.

Przy zdiagnozowaniu ropnia płuca rokowanie zależne jest od pierwszych sześciu tygodni leczenia

Jeśli po upływie tego czasu zmiany nie zaczną się cofać, mamy do czynienia z poważnym rokowaniem, gdyż ropień płuca może skutkować wystąpieniem niebezpiecznego dla życia krwotoku. Przewlekły ropień płuca może rozprzestrzeniać się do innych tkanek, w tym do ośrodkowego układu nerwowego. Może on być również przyczyną wtórnej skrobiawicy – odkładania się nieprawidłowych substancji w narządach. Powikłaniem ropnia płuca może być samoistne pęknięcie ropnia lub powstanie ropniaka opłucnej.

 

ropień przebig

©Kondor83/Fotolia

W ciągu kilku ostatnich lat doszło do znacznego zmniejszenia się liczby nowych zachorowań na ropnia płuca. Choroba ta jest jednak nadal bardzo poważna, umiera na nią 10-20% chorych. Rokowanie znacznie pogarsza występowanie niektórych bakterii patogennych. Śmiertelność jest wyższa w przypadku występowania pałeczki ropy błękitnej oraz gronkowca złocistego.

Ropnie jamy ustnej często skutkują wieloma miejscowymi oraz ogólnymi powikłaniami, które są groźne do zdrowia i życia chorego. Zapalenie może rozprzestrzeniać się do narządów drogą naczyń chłonnych i krwionośnych. Należy więc pamiętać, by nie leczyć ropni domowymi sposobami, lecz jak najszybciej udać się do stomatologa.