Róża to choroba zakaźna skóry, którą wywołują paciorkowce Streptococcuspyogenes. Stanowi ona ostry stan zapalny dotykający skóry oraz tkanki podskórnej. Różę charakteryzuje nagły początek oraz szybki przebieg, któremu towarzyszy wysoka temperatura ciała. Niewłaściwe leczenie lub jego brak może doprowadzić do wielu poważnych zaburzeń ogólnoustrojowych.

Przy diagnostyce róży dojść może do postawienia błędnego rozpoznania — jej objawy podobne są do żylnej choroby zakrzepowej. Tego typu pomyłka doprowadzić może do opóźnienia we wdrożeniu odpowiedniego leczenia.

Pacjenci bardzo często mylą różę z różyczką, jednak te dwie choroby są zupełnie innymi stanami:

  • różyczka jest chorobą wirusową, której towarzyszy wysypka z niewielką gorączką oraz powiększeniem węzłów chłonnych na potylicy — do jej wyleczenia stosuje się leki przeciwzapalne oraz przeciwgorączkowe,
  • różę wywołują bakterie gram-dodatnie.
róża

© gamelover/Fotolia

Różą można łatwo się zarazić, a jej przebieg jest bardzo dynamiczny

Do zarażenia paciorkowcami powodującymi różę dochodzi zwykle na drodze urazu mechanicznego albo upośledzenia krążenia. Niekiedy bakterie dostają się do skóry poprzez wewnątrzustrojowe ogniska zakaźne. Chociaż róża jest chorobą zakaźną, to do samych zarażeń bardzo rzadko dochodzi poprzez kontakt z cierpiącą na nią osobą. Taki stan rzeczy wynika z faktu, że róża jest chorobą dotykającą głębszych warstw skóry, skóry właściwej oraz tkanki podskórnej — w takiej sytuacji naskórek (czyli górna warstwa skóry) stanowi barierę ochronną przed paciorkowcami. Objawy dotykające głębszych warstw skóry mają postać szybko rozprzestrzeniających się, ostrozapalnych, bolesnych oraz odgraniczonych zmian. Dotykają one przeważnie skórę twarzy oraz kończyn dolnych. Objawom tym towarzyszy wysoka temperatura ciała. Niekiedy dojść może do poważnego przebiegu choroby, przy którym infekcja obejmuje również tkanki otaczające obszary dotknięte zakażeniem. Zmiany chorobowe często są bolesne i niestety zazwyczaj umiejscowione na twarzy, co jest tym bardziej kłopotliwe dla chorych. W drugiej kolejności choroba ta dotyka skórę kończyn dolnych — jest to szczególnie widoczne w przypadku osób, które wykazują tendencję do owrzodzeń oraz żylaków.

Cechy charakterystyczne róży:

  • wyjątkowo szybki początek choroby;
  • szybko narastającą gorączkę połączoną z dreszczami;
  • ogólnie pojmowane złe samopoczucie;
  • miejscowe zmiany — zabarwienia są jasnoczerwone o ostrym odgraniczeniu od zdrowych partii skóry;
  • zmiany chorobowe sprawiają, że skóra dotknięta stanem zapalnym pozostaje napięta oraz lekko błyszcząca; wyczuwalna jest również wzmożona ciepłota i bolesność przy dotykaniu;
  • powierzchnia skóry może przypominać skórkę pomarańczy;
  • niekiedy dochodzi do łuszczenia się skóry;
  • zmianom towarzyszyć mogą pęcherze surowicze, a także pękanie skóry;
  • dochodzi do powiększenia oraz obrzęknięcia okolicznych węzłów chłonnych — niekiedy mogą być widoczne zaczerwienione pasma na skórze, które przebiegają wzdłuż naczyń chłonnych objętych zapaleniem.

W niektórych przypadkach przebieg róży nie jest charakterystyczny i może ona objawiać się nieprzyjemnymi dolegliwościami

Niekiedy przebieg róży staje się mniej charakterystyczny – wyróżnia się kilka odmian choroby:

  • Krwotoczna — postać ta rozwija się w efekcie uszkodzenia splotów naczyniowych umiejscowionych w głębszych warstwach skóry właściwej, a także w tkance podskórnej. Niezwykle często postać ta towarzyszy odmianie pęcherzowej — stanowi ona wtedy krwistą wydzielinę umiejscowioną w pęcherzach.
  • Pęcherzowa — powstaje ona w wyniku obrzęku tkanek umiejscowionych pod naskórkiem, co w konsekwencji doprowadza do oddzielenia się go od głębszych warstw skóry.
  • Nawrotowa — symptomy towarzyszące róży pojawiają się w różnych odstępach czasu — przeważnie w tych samych miejscach. Należy pamiętać, że przy kolejnych epizodach choroby niemożliwe jest całkowite wyleczenie. W efekcie dochodzi do groźnych powikłań, wśród których jest przewlekły obrzęk. Zazwyczaj odmianę tą obserwuje się u pacjentów, którzy cierpią na schorzenia układu żylnego, m.in. z zakrzepowym zapaleniem żył głębokich.
  • Wędrująca — postać ta może zostać zdiagnozowana, jeśli obserwuje się nowe ogniska chorobowe, które pojawiają się wzdłuż naczyń limfatycznych.
  • Nowotworowa — postać ta ściśle łączy się z szerzeniem się przerzutów nowotworowych (m.in. raka płuc), które postępują wzdłuż naczyń układu krążenia. Odmianie tej nie towarzyszą charakterystyczne objawy ogólne.
  • Martwicza — odmiana ta jest związana z intensywnym obumieraniem zajętych przez chorobę tkanek. Z biegiem czasu martwica może objąć otaczające tkanki. W przypadku tej odmiany dojść może do gojenia, które pozostawi po sobie blizny.
róża choroba

© toeytoey/Fotolia

Róża znana jest z tego, że może nie tylko popsuć zdrowie chorej osoby, lecz również wpływa na ogólnie postrzeganą urodę. Nie można również zapominać, że jest ona zakaźną chorobą i jeśli nie podejmie się odpowiednich kroków, może dojść do wielu powikłań, a w tym również posocznicy (sepsy), która stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia.

Zakażeniu paciorkowcami Streptococcuspyogenes, które wywołują różę, towarzyszyć muszą tzw. czynniki predysponujące — wśród nich wymienić można między innymi owrzodzenia oraz grzybicę. Bardziej podatne na zakażenia są osoby po 60. roku życia oraz dzieci przed 9. rokiem życia i niemowlęta — należy jednak pamiętać, że choroba ta może dotknąć osoby w każdym wieku. Zaobserwowano prawidłowość, że w przypadku osób dorosłych znacznie częściej na różę chorują kobiety, natomiast wśród dzieci chłopcy.

Przeczytaj również:     Dusznica bolesna Alkoholizm-diagnostyka