Trądzik różowaty (łac. rosacea, acnerosacea) to przewlekłe zapalne schorzenie skóry (dermatoza), które dotyczy osób w wieku dorosłym. Polega ono na pojawianiu się wykwitów rumieniowych, krostkowych i grudkowych, które rozwijają się głównie na podłożu łojotoku i zaburzeń naczyniowych. Trądzik różowaty to choroba skórna przebiegająca z naprzemiennymi okresami zaostrzenia i wyciszenia się objawów.

Przewlekła choroba skórna twarzy, jaką jest trądzik różowaty, charakteryzuje się występowaniem zaczerwienienia pajączków i krostek. Nie do końca znane są przyczyny pojawienia się schorzenia, wiadomo jedynie, że wywoływane jest ono m.in. przez zaburzenia hormonalne i naczynioworuchowe, winne są również geny. Osoby o jasnej karnacji i skórze naczynkowej są bardziej narażone na pojawienie się trądziku. Trądzik różowaty występuje najczęściej wśród mieszkańców Europy Północnej i Zachodniej (głównie I i II fototyp skóry) oraz Ameryki Północnej.

Schorzenie to dotyczy ok. 10% populacji w wieku 30-55 lat. Częstsze zachorowania diagnozuje się u kobiet, lecz choroba przebiega w cięższy sposób u mężczyzn.

Nie wiadomo do końca, czy zmiany grudkowe i krostkowe wywodzą się z mieszków włosowych, nieznany jest również mechanizm wpływu czynników hormonalnych i neurologicznych na przebieg choroby. Wielu autorów prac naukowych twierdzi, że podłoże zmian stanowią zaburzenia łojotokowe, które współistnieją ze zmianami naczyniowymi. Zmiany chorobowe lokalizowane są w strefach łojotokowych skóry i pojawiają się częściej u osób z nadmierną czynnością gruczołów łojowych (postać przerosła i piorunująca trądziku różowatego).

trądzik różowaty

© lado2016/Fotolia

Ciężka postać trądziku różowatego dotyczy głównie mężczyzn

Wczesny etap trądziku różowatego zalicza się do nerwic naczynioruchowych skóry i może wyprzedzać na wiele lat rozwój utrwalonych w przebiegu choroby zmian. Pierwsze objawy można zauważyć u kobiet będących ok. 20. roku życia, szczególnie w przypadku, gdy w przeszłości dochodziło do nadmiernej ekspozycji ich skóry na promieniowanie UV. Początkowo pacjentki często skarżą się na nietolerancję kosmetyków. Pojawia się wzmożona reaktywność naczyń bez utrwalonych zmian skórnych, okresowo może wystąpić również delikatny rumień i pojedyncze teleangiektazje. W tym okresie pojawia się przede wszystkim napadowe czerwienienie twarzy (tzw. flushing) pod wpływem czynników ogólnych i miejscowych. Objawy typu „flushing” są na początku przemijające, lecz wraz z postępującym uszkadzaniem naczyń powstają utrwalone zmiany rumieniowe. Rozszerzenie naczyń krwionośnych i zwiększony przepływ krwi mogą również  być spowodowane przez czynniki hormonalne i zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Przy nasileniu procesu chorobowego powstają torbiele łojotokowe i dochodzi do przerostu tkanki łącznej, szczególnie na nosie. Nie występują natomiast zaskórniki. Najbardziej narażeni na wystąpienie ciężkiej postaci trądziku różowatego są mężczyźni.

Dermatoza ta przebiega w sposób przewlekły, z okresami zaostrzeń i remisji. Leczenie trądziku różowatego powinno być zindywidualizowane i odpowiednio dostosowane do typu klinicznego choroby, stopnia nasilenia zmian skórnych i czynników współwystępujących.

Według najnowszej klasyfikacji istnieją 4 postacie trądziku różowatego:

  • postać rumieniowa z licznymi teleangiektazjami — zaczerwienienie skóry twarzy z rozszerzonymi naczynkami;
  • postać grudkowo-krostkowa — zaczerwienienie skóry twarzy z licznymi krostkami;
  • postać przerostowo-guzowata — pogrubienie i przerost skóry nosa;
  • postać oczna — dodatkowe objawy w obrębie oczu.

Wyróżniamy wiele odmian trądziku różowatego

Trądzik naczyniowy, pierwsza odmiana schorzenia, polega na tym, że naczynia krwionośne, które znajdują się w skórze, są poszerzone, wskutek czego zmienia się kolor skóry. Chory ma czerwoną twarz (najczęściej policzki), co przypomina rumieńce powstające na mrozie. Uważa się zresztą, że przyczyną tego rodzaju trądziku może być wystawianie twarzy na działanie mrozu i przemrażanie jej. Naczynia krwionośne rozszerzają się na stałe. Narażone są na to osoby, których skóra ma do występowania tego typu zmian skłonności. Przyczyną może być np. zbyt płytkie rozmieszczenie naczyń krwionośnych. Niekiedy już jedno wyjście na większy mróz może spowodować trwały rumieniec.

 

trądzik różowaty choroba

© Milan Lipowski/Fotolia

Schorzenie to dotyczy ok. 10% populacji w wieku 30-55 lat, przede wszystkim osób z I i II fototypem skóry, czyli o jasnej karnacji, jasnych oczach i blond włosach. Częstsze zachorowania diagnozuje się u kobiet, lecz choroba przebiega w cięższy sposób u mężczyzn.

Efektem toczącego się stanu zapalnego jest powstanie grudek na brodzie i wokół ust. Istnieje również forma oczna trądziku różowatego, która objawia się zaczerwieniem krawędzi powiek. Taki trądzik bywa czasami nieskutecznie leczony przez niepotrafiących go prawidłowo zdiagnozować okulistów. Rhinophyma to z kolei forma trądziku różowatego dotycząca nosa. Ten rodzaj trądziku różowatego występuje najczęściej u mężczyzn

Przeczytaj również:     Padaczka Borelioza-przebieg