Zespół Aspergera jest potocznie określany mianem łagodnej odmiany autyzmu. W rzeczywistości jest to zaburzenie rozwojowe należące jedynie do spektrum autyzmu. Zalicza się je do kategorii Rozległych (całościowych) Zaburzeń Rozwoju (z ang. PDD, czyli Pervasive Developmental Disorders). Zespół Aspergera częściej dotyka chłopców, niż dziewczynki. Do międzynarodowych systemów klasyfikacji (ICD 10 oraz DSM IV) został zaliczony w latach 90. ubiegłego wieku, więc jest diagnozowany od dość krótkiego czasu.

Osoby z zespołem Aspergera charakteryzują się upośledzonymi umiejętnościami społecznymi – na przykład trudno jest im nawiązywać nowe znajomości i często reagują nieadekwatnie do danej sytuacji towarzyskiej. Pomimo braku upośledzenia umysłowego osoby te są mało elastyczne w myśleniu. Mają one mocno sprecyzowane, wręcz obsesyjne zainteresowania. Osoby dorosłe cierpiące na to zaburzenie rozwojowe opisuje się zwykle jako ekscentryków. Zespół Aspergera jest często utożsamiany z autyzmem, jednak różnice pomiędzy tymi schorzeniami są znaczne. Osobom z zespołem Aspergera łatwiej jest funkcjonować w społeczeństwie, a przede wszystkim w dzieciństwie nie wykazują one opóźnienia w rozwoju mowy i swobodnie posługują się językiem, choć bywa on dość nietypowy, a nawet dziwaczny. Ich poziom inteligencji mieści się w granicach normy.

Różnice pomiędzy zespołem Aspergera, a autyzmem dotyczą także czasu diagnozowania zaburzenia. Choć zespół Aspergera można rozpoznać już we wczesnym okresie dzieciństwa, diagnozy dokonuje się zazwyczaj później, niż w przypadku autyzmu – najczęściej w późnym dzieciństwie, a zdarza się, że dopiero w wieku dorosłym. We wczesnym stadium rozwoju zespół Aspergera przejawia łagodne objawy, trudne do zaobserwowania. Autyzm z kolei można w pełni zdiagnozować już we wczesnym dzieciństwie, ponieważ ujawnia znacznie bardziej wyraźne symptomy będące zaburzeniami w rozwoju dziecka.

zespół aspergera choroba

© WavebreakmediaMicro/Fotolia

CHARAKTERYSTYKA ZESPOŁU ASPERGERA - CO GO WYRÓŻNIA?

Należy wiedzieć, że u osób z zespołem Aspergera obserwuje się charakterystyczny dla wieku rozwój mowy, większe, niż u zdrowych osób zainteresowanie światem zewnętrznym, a także prawidłowy rozwój poznawczy. Dzieci z tym zaburzeniem rozwojowym nie różnią się szczególnie od swoich rówieśników. Jeśli różnice się pojawiają, to dorośli często postrzegają to zjawisko w kategorii większych zdolności czy możliwości umysłowych. Dzieci z zespołem Aspergera zwykle bardzo szybko się uczą i mają tendencję do używania pięknego, wysublimowanego języka w celu komunikowania swoich potrzeb i zainteresowań.

Już od wczesnego wieku mają one nietypowe pasje, którym poświęcają się bez reszty szybko stając się specjalistami w konkretnej dziedzinie już w wieku przedszkolnym. Pasje te bardzo często dotyczą elektroniki, techniki, biologii, geografii, matematyki, a także innych dziedzin nauki. Dzieci z zespołem Aspergera, w przeciwieństwie do dzieci zdrowych, nie przepadają za bajkami – częściej wolą studiować encyklopedię lub oglądać programy popularnonaukowe. Zainteresowane są bardziej literami i cyframi, niż kontaktami z innymi dziećmi. Szybciej od swoich rówieśników uczą się także czytać i liczyć. Umiejętności te sprawiają, że rodzice nie znajdują podstaw do zmartwień, a więc nie zwracają się o pomoc. Wręcz przeciwnie – zwykle są dumni z tak zdolnego dziecka.

Dzieci z zespołem Aspergera nie mają problemów z nauką, która stanowi trudność dla dzieci z autyzmem. Mogą jedynie wystąpić pewne specyficzne problemy, jak chociażby dysleksja, dyspraksja, czy też  nadpobudliwość psychoruchowa (ADHD) i padaczka. Otrzymując odpowiednie wsparcie i zachętę, osoby z zespołem Aspergera mogą prowadzić w pełni normalne i niezależne życie.

W obszarze zespołu Aspergera nieustannie prowadzi się badania mające na celu stworzenie skutecznych metod leczenia

W ostatnich latach widoczny jest wzrost zainteresowania zespołem Aspergera ze strony nie tylko nauki, ale i społeczeństwa. Związane jest to z szerszym dostępem rodziców do wiedzy na temat zaburzeń rozwojowych. Wzrasta też liczba specjalistów zajmujących się zaburzeniami ze spektrum autyzmu oraz pojawia się coraz więcej publikacji na ten temat. Dzięki temu świadomość społeczna jest znacząco większa, niż przed laty. Jest to bardzo istotne, ponieważ szybka reakcja rodziców i specjalistów pozwala na wcześniejszą, skuteczną interwencję, a także udzielenie dziecku i jego rodzicom odpowiedniej pomocy i wsparcia. W przypadku zaburzeń ze spektrum autyzmu jest to bardzo istotne. Im wcześniej zacznie się terapia, tym lepsze efekty przynosi, co w przyszłości przekłada się znacząco na lepsze funkcjonowanie w społeczeństwie.

zespół aspergera

© rudall30/Fotolia

Osoby dotknięte zaburzeniami ze spektrum autyzmu łączą takie same trudności w zakresie relacji z innymi ludźmi, komunikacji, a także wyobraźni. Wpływa to między innymi na sztywność myślenia i zachowania. W ich przypadku trudno jest zaobserwować standardowe zachowania, charakterystyczna dla danego wieku.

W procesie leczenia zespołu Aspergera najważniejsze znaczenie mają chęci chorego. Leki, czy też wszelkiego rodzaju terapie bez zaangażowania osoby z zaburzeniem nie przyniosą zamierzonych efektów. Najważniejsza jest jego postawa, a dodatkowo duże znaczenie ma podejście rodziny, szkoły i wsparcie ze strony najbliższego otoczenia. Bardzo istotnym elementem terapii jest motywacja chorego do walki z uciążliwymi objawami, jak na przykład tendencjami do przerywania podczas rozmowy lub poświęcania dużej ilości czasu na bezużyteczne zainteresowania.

Przeczytaj również:     Kaszak-przebieg ADHD-objawy