Włókniak – objawy, leczenie, diagnoza

Tekst zawiera:

Ogólny stan zdrowia i historia medyczna
Zakres choroby
Twoja tolerancja na określone leki, procedury lub terapie
Oczekiwania dotyczące przebiegu choroby
Twoja opinia lub preferencje

Czym są włókniaki?

Fibroidy są najczęściej spotykanymi guzami kobiecego układu rozrodczego. Włókniaki, znane również jako mięśniaki macicy, leiomiaki lub włókniaki, są to jędrne, zwarte guzy, które składają się z komórek mięśni gładkich i włóknistych tkanek łączących, które rozwijają się w macicy. Szacuje się, że od 20 do 50 procent kobiet w wieku rozrodczym ma włókniaki, choć nie wszystkie są zdiagnozowane. Niektóre szacunki wskazują, że do 30 do 77 procent kobiet będzie rozwijać włókniaki czasami w okresie rozrodczym, chociaż tylko około jedna trzecia tych włókniaków jest na tyle duża, że może być wykryta przez pracownika służby zdrowia podczas badania przedmiotowego.

W ponad 99% przypadków fiberoidów guzy są łagodne (nienowotworowe). Guzki te nie są związane z rakiem i nie zwiększają ryzyka zachorowania na raka macicy u kobiety. Mogą one mieć różne rozmiary, od wielkości grochu do wielkości kuli miękkiej lub małego grejpfruta.

wlokniak-objawy
Co powoduje nowotwory włókniaków?

Chociaż nie jest wyraźnie wiadomo, co powoduje włókniaki, uważa się, że każdy guz rozwija się z komórek mięśnia błędnego w macicy, które szybko się rozmnaża pod wpływem estrogenów.

Kto jest narażony na ryzyko wystąpienia guzów włókniaków?

Kobiety, które zbliżają się do menopauzy są w największym stopniu narażone na działanie fibroidów ze względu na ich długotrwałe narażenie na wysoki poziom estrogenów. Kobiety, które są otyłe i afroamerykańskiego dziedzictwa również wydają się być na zwiększone ryzyko, chociaż przyczyny tego nie są wyraźnie rozumiane.

Badania wykazały również, że niektóre czynniki mogą chronić kobietę przed rozwojem włókniaków. Niektóre badania, z małej liczby kobiet, wykazały, że kobiety, które miały dwoje żywo urodzonych dzieci mają połowę ryzyka rozwoju macicy fibroidów w porównaniu do kobiet, które nie miały dzieci. Naukowcy nie są pewni, czy posiadanie dzieci rzeczywiście chroniło kobiety przed włókniakami, czy też włókniaki były czynnikiem niepłodności u kobiet, które nie miały dzieci. Narodowy Instytut Zdrowia Dziecka i Rozwoju Człowieka prowadzi dalsze badania na ten temat i inne czynniki, które mogą mieć wpływ na diagnozę i leczenie fibroidów.

Jakie są objawy włókniaków?

Niektóre kobiety z włókniakami nie mają żadnych objawów lub mają jedynie łagodne objawy, podczas gdy inne kobiety mają cięższe, bardziej destrukcyjne objawy. Poniżej przedstawiono najczęstsze objawy fibroidów macicy, jednak każdy z osobna może doświadczać objawów w inny sposób. Objawy włókniaków macicy mogą obejmować:

Ciężkie lub przedłużające się miesiączki
Nieprawidłowe krwawienie między miesiączkami
Ból miednicy (spowodowany uciskiem guza na organy miednicowe)
Częste oddawanie moczu
Niski ból pleców
Ból podczas stosunku płciowego
Masa jędrna, często zlokalizowana w pobliżu środka miednicy, którą odczuwa lekarz

W niektórych przypadkach ciężkie lub przedłużające się miesiączki lub nieprawidłowe krwawienia między okresami mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoborem żelaza, która również wymaga leczenia.

Jak rozpoznaje się włókniaka?

Włókna najczęściej znajdują się podczas rutynowych badań miednicy. To, wraz z badaniem brzucha, może wskazywać lekarzowi na twardą, nieregularną masę miednicy. Oprócz pełnego wywiadu lekarskiego oraz badania fizykalnego i miednicy i/lub jamy brzusznej, mogą obejmować procedury diagnostyczne dla fibroidów macicy:

Badanie rentgenowskie. Energia elektromagnetyczna wykorzystywana do produkcji obrazów kości i narządów wewnętrznych na filmie.
Badanie ultrasonograficzne przez pochwę (zwane również ultrasonografią). Badanie ultradźwiękowe przy użyciu małego instrumentu, zwanego przetwornikiem, który jest umieszczony w pochwie.
Obrazowanie rezonansem magnetycznym (MRI). Nieinwazyjna procedura, która daje dwuwymiarowy obraz narządu lub struktury wewnętrznej.
Histerosalpingografia. Badanie rentgenowskie macicy i jajowodów, które wykorzystuje barwnik i jest często wykonywane w celu wykluczenia niedrożności rurki.
Histeroskopia. Wizualne badanie kanału szyjki macicy i wnętrza macicy za pomocą przyrządu pomiarowego (histeroskopu) wprowadzonego przez pochwę.
Biopsja endometrium. Procedura, w której próbka tkanki jest pobierana przez rurkę wprowadzoną do macicy.
Badanie krwi (w celu sprawdzenia niedokrwistości z niedoborem żelaza, jeśli ciężkie krwawienie jest spowodowane przez guz).

Leczenie włókniaka

Ponieważ większość włókniaków przestaje rosnąć, a nawet może się kurczyć w miarę zbliżania się menopauzy, świadczeniodawca medyczny może po prostu zasugerować “uważne czekanie”. Dzięki takiemu podejściu lekarz dokładnie monitoruje objawy u kobiety, aby upewnić się, że nie ma istotnych zmian lub rozwoju sytuacji i że fibroidy nie rosną.

U kobiet, u których włókniaki są duże lub powodują istotne objawy, leczenie może być konieczne. Leczenie zostanie określone przez lekarza(-ów) w oparciu o informacje uzyskane od lekarza(-ów):

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.